zondag 30 september 2012

Sunday Gatherings



This weekend has been tough.
I had a migraine and couldn't do anything.
Today I finally felt better and went for a little walk in the park.
Though it still felt like summer today, 
I saw signs of autumn everywhere..

Dit weekend was zwaar.
Ik had migraine en kon niets doen.
Vandaag voelde ik me eindelijk iets beter en kon ik wandelen in het park.
Hoewel het een zomerachtige dag was,
zag ik overal tekenen van de herfst..




Have a lovely Sunday!

Ik wens je een heerlijke zondag!







woensdag 26 september 2012

Reminiscing






We have celebrated your 10th birthday.
In ten years time so many things have changed.
You learned to talk, you learned to walk.
You were the most beautiful baby boy 
and you have turned into a handsome teen.

We hebben je tiende verjaardag gevierd.
In tien jaar tijd is er veel veranderd.
Je hebt leren praten, je hebt leren lopen.
Je was een prachtige baby 
en je bent veranderd in een knappe tiener.





From those first wobbly steps you turned into 
 a fast runner.
Remember when I used to chase you around and would always catch you?

Van de eerste wiebelige stapjes ben je veranderd in een snelle renner.
Weet je nog dat ik je achterna zat en dat ik je altijd te pakken kreeg?

You are a gymnast and you can´t ever sit still.
Remember that you used to climb and jump on me every morning 
while I was trying to catch some sleep?

Je bent een turner en je kunt nooit stil zitten.
Weet je nog dat je elke morgen op me klom en sprong 
terwijl ik probeerde te slapen?


You are so funny and you always make me laugh.
Remember how we used to sing silly songs together?

Je bent zo grappig en je laat me altijd lachen.
Weet je nog dat we altijd samen gekke liedjes zongen?

You have just finished building a Lego Starwars space ship.
Remember how I thought you to connect Lego blocks
and how I made something out of Lego for you every time you took a nap?

Je bent net klaar met het bouwen van een Lego Starwars ruimteschip.
Weet je nog hoe ik je leerde hoe je legoblokjes aan elkaar vast moest maken
 en dat ik altijd iets van Lego voor je maakte als jij een middagdutje deed?

You are a loving patient big brother.
Remember how you could help giving your baby sister a bottle 
and how I let you help to take care of her?

Je bent een lieve geduldige grote broer.
Weet je nog dat je je kleine baby zusje een flesje mocht geven 
en hoe ik je liet helpen met het zorgen voor haar?

You are smart and are doing well in school.
Remember how you insisted that everything was the color blue?

Je bent slim en doet het goed op school.
Weet je nog dat je bleef volhouden dat alles blauw van kleur was?



Some many things have changed
and you are getting so big.
What never changed is your beautiful smile.
And my love for you.
That. Will never change.

Sommige dingen zijn veranderd en je wordt zo groot.
wat nooit veranderd is je prachtige lach.
En mijn liefde voor jou.
Dat. Verandert nooit.








dinsdag 25 september 2012

Delight





I love flower wreaths and wanted to try another one.
All flowers came from my garden.
I am absolutely happy with how it turned out.

Ik ben dol op bloemen kransen en wilde er nog eentje proberen.
Alle bloemen komen uit mijn tuin.
Ik ben erg blij met het eind resultaat.





In the hall it stayed pretty for at least two days.
The roses dried out and got really small so I will replace then with big dried roses, 
but the hydrangea dried out beautifully.


In de gang bleef hij tenminste twee dagen heel mooi.
De rozen zijn daarna ingedroogd en heel klein geworden 
dus die ga ik vervangen door grote droge rozen, 
maar de hortensias zijn prachtig ingedroogd.







Tips: 

Choose a relatively cool day to make your wreath.
On warm days the flowers will wither.

After the wreath dries, there will be some shrinkage, 
make sure you hold that in account.

Hang the wreath in a cool dry spot to make it dry out beautifully. 

This is another wreath I made.


Tips:

 Kies een relatief koele dag om je krans te maken.
Op een warme dag zullen de bloemen verwelken.

Als de krans droogt zullen de bloemen een beetje krimpen, 
houdt daar rekening mee.

Hang de krans op een koele droge plek om mooi in te drogen.

Dit is een andere krans die ik heb gemaakt.


vrijdag 21 september 2012

Picnic in the park





We are spending more quality time as a family. 
Doing simple things, like a picnic in the park.

We hebben meer 'quality time' met elkaar als family.
We doen simpele dingen, zoals een picknick in het park.





We looked for treasures.

We zochten naar schatten.




We ate together.

We aten samen.



We had fun.

We hadden plezier.



There was a monkey.

Er was een aap.




There was even a little girl that posed for me.

Er was zelfs een meisje dat voor me poseerde.



It was a perfect day.

Het was een perfecte dag.



Linking up with Mama track and  My time as mom 


Essence of Now

donderdag 20 september 2012

Beautiful




My current obsession: white pumpkins.

Mijn huidige obsessie: witte pompoenen.








What is your favorite fall item?

Wat is je favoriete herfstding?


dinsdag 18 september 2012

Meisjes met krullen




Click here for English.



Spetter, spetter, spetter.

"Abigail, je maakt me nat!", riep ik uit.

Ze haalde haar schouders op, op een typische kleine meisjes manier, 
en glimlachte verontschuldigend.
Ik wreef de shampoo in haar haar en ze wurmde en wriemelde als gewoonlijk.
Dit kind kan absoluut niet stil zitten.

Ik spoelde haar haar uit met de douche en genoot hoe ze achterover leunde,
haar ogen sloot terwijl het warme water over haar zijdeachtige haar stroomde.
Ik glimlachte bij het zien van haar prachtige krullen.
Het gewicht van het water spande haar haren uit,
zodat het lang en golvend werd, reikende tot halverwege haar rug.

Een triomfantelijke blik verscheen op mijn dochters gezicht.
Ze schudde haar hoofd in ijdelheid.

"Nu heb ik Lisa haar," zei ze.

Ik keek haar verward aan.

"Lisa haar?", vroeg ik.

"Ja, nu is mijn haar net zo lang en mooi als die van haar."

Mijn hart brak in miljoenen stukjes.
Lisa was een klein meisje van de peuterspeelzaal met lang blond haar.

Ze zeggen dat je leven alleen aan je voorbijflits als je sterft.
Maar mijn leven flitste op dat exacte moment aan mij voorbij.
En afgaande op de pijn die ik op dat moment voelde, 
had ik net zo goed stervende kunnen zijn.

Ik zag mezelf wensend, hopend, om lang glad haar, 
net als alle andere meisjes in de klas.
Ik zag mezelf kijkend naar advertenties, films, tijdschriften, 
in bewondering voor lang zijdeachtig haar.
Blank haar.

Ik voelde het ongemak, 
als een vrouw in de winkel aan mijn kleine meisjes vlechten voelde.
Ik voelde de frustratie, 
als ik te maken had met haar dat afbrak na een chemische behandeling.

Ik hoorde mensen naar me lachen, 
als ze mijn afro zagen nadat ik mijn vlechten had losgemaakt.
Ik hoorde mezelf keer op keer uitleggen, 
over weave, vlechten en hoe mijn echte haar eruitzag.


Mijn meisjes hebben prachtig haar.
Ik hou ervan vanaf het moment dat ze zijn geboren.
Ik vind het niet erg om er voor te zorgen en het te koesteren 
en ik heb altijd van de diversiteit van hun haar gehouden.
Hun prachtige krullen vervulde me met trots en blijdschap, 
omdat het bij hen hoort.

Kostbaar, grillig, eigenzinnig, mooi.

Maar wat had ik met mijn eigen haar gedaan?
Ik had beschadigd, verstopt,
ik was er gefrustreerd over geweest,
ik had er op gescholden, ik had geprobeerd het te veranderen.

Dat meisje in die badkuip, was gewoon een klein meisje.
Denken we niet allemaal dat het gras  ergens anders groener is?
Willen we niet allemaal af en toe iemand anders zijn?
Ik geloof dat haar opmerking onschuldig was.

Vanaf haar geboorte, had ze niets minder gehoord dan dat ze prachtig was.

Maar dat was niet mijn ervaring.
Het kleine meisje dat ik was, groeide op in een wereld waarin apartheid bestond,
Ze maakte haat mee, rascisme en onwetendheid.
Mensen vertelden haar dat ze niet mooi was vanwege haar huidskleur of vanwege haar haar.

Maar kijkende naar dat meisje in het bad, 
mijlen verwijderd van de wereld van dat andere meisje,
was er een volwassen vrouw, die wist dat het tijd was,
 om zichzelf te aanvaarden.






Er is een hoop te zeggen over kroes haar. ik spreek voor niemand anders dan mijzelf.
Dit is mijn verhaal, dit zijn mijn woorden. Dit heeft betrekking op mij.
Ik zou niet willen dat iemand mijn woorden nam en die toepaste op alle donkere vrouwen die er zijn.
Dus doe dat alsjeblieft niet.

Curly girls




Klik hier voor Nederlands.



Splash, splash, splash.

"Abigail, you are making me wet!" I cried.

She shrugged in that typical little girl manner, and smiled apologetically.
I rubbed shampoo onto her head and she wiggled and squirmed as usual.
There was no way this kid could ever sit still.

I rinsed her hair with the shower and enjoyed how she leaned back,
closing her eyes while the warm water poured off her silky hair.
I smiled at the sight of her lovely curls.
The weight of the water stretched her hair, 
making it long and wavy, reaching halfway her back.

A triumphant grin appeared on my daughter's face. 
She shook her head in vanity.

"Now I have Lisa hair," she said.

I looked at her in confusion.

"Lisa hair?" I asked.

"Yes,  now my hair is just as long and beautiful as hers."

My heart shattered into a million pieces.
Lisa, was little girl from preschool with long blond hair.

They say life only flashes by when your dying,
but my life flashed by me at that very moment.
And according to the pain in my heart at that moment, 
I might as well have been dying.

I saw myself wishing, praying, for long smooth hair, 
like all the other girls in class.
I saw myself looking at advertisements, movies, magazines, 
admiring long silky hair.
White hair.

I felt discomfort,
 when a woman in the shop touched my little girl braids.
I felt the frustration,
 when I had to deal with breakage after a chemical treatment.

I heard people laugh  
when they saw my afro after I had taken my braids out.
I heard myself explaining again and again 
about weaves, braids and what my real hair looked like.

My girls have beautiful hair.
I have loved it ever since they were born.
I didn't mind taking care of it and nurturing it 
and had always loved the diversity of it.
Their beautiful curls filled me with pride and joy, 
because it was part of them.

Precious, whimsical, willful, beautiful.

But what had I done with my hair?
I had damaged it, hidden it, masked it.
I had been frustrated with it, 
I had cursed it, I had tried to change it.

That little girl in that bad tub was just being a little girl.
Don't we all think the grass is greener somewhere else?
Don't we all want to be someone else at some point.
I think her remark was innocent.

Ever since she was born, 
she had never heard anyone say anything to her less than that she was beautiful.

But that was not my experience.
That little girl that was me grew up in a world where apartheid existed,
She experienced hatred, racism, ignorance.
People told her she wasn't pretty because of her skin, because of her hair.

But looking at that girl in the bath tub, miles away, 
worlds away from that other girl.
There was a grown woman, that knew it was time to embrace herself.





There is a lot to be said about black hair.  I don't speak for anyone but myself.
 This is my story, these are my words. This only applies to me. 
I would not want anyone to take my words and apply it to every woman of color out there. 
So please, don't.








zondag 16 september 2012

Sunday gatherings



I love this moment at the end of the day.
After dinner, before sundown,
there's a magical light that gives everything a golden glow.
I can never resist to reach for my camera...

Ik hou van dit moment aan het einde van de dag.
Na het avondeten, voordat de zon ondergaat,
is er magisch licht wat alles een gouden gloed geeft.
Ik kan het dan niet laten om naar mijn camera te reiken..





Have a wonderful Sunday!

Een heerlijke zondag gewenst!






dinsdag 11 september 2012

Nature's breeze







Wild and free, that's what she loves...

Wild en vrij, daar houdt ze van...







I'm linking up with Alison and Galit!

Linkup met Alison and Galit!





maandag 10 september 2012

Positive







I believe in positive upbringing.
I don't constantly want to say :  
"don't do this, don't do that."

So when my kids start to sing: "blue, blue blue."
I let them.
I tell myself they will eventually get tired of it 
and I will be free.

But after 15 min, the singing has turned into: "blue, blue, pink."
After another 5 minutes its: "pink, pink, blue."

I feel brainwashed and completely annoyed.
The singing turnes into humming, in the same monotonous melody.
I want to crawl out of my skin.

While I am still waiting for the kids to get tired of it, 
the words of the song have changed into:
"hip, hop, hip, hop."

I think half an hour has past by now.
The words of the song have changed into: 
"hip, hap, hop, the chicken ate it all up.."

Every now and then they interrupt the singing 
to have a conversation, 
but the melody is stuck in my head
and I hear it constantly even when they are not singing it.

I want to slap myself for thinking 
that they would get tired of it before I do.

They never do, never ever ever.

And then I realize 
the kids have stopped singing two minutes ago.


And that is long before the singing in my head will stop.


Ik geloof in een positieve opvoeding.
Ik wil niet de hele tijd zeggen: "Doe dit niet, doe dat niet."
Dus wanneer mijn kinderen "blauw, blauw, blauw" beginnen te zingen.
Laat ik ze hun gang gaan.
Ik zeg tegen mezelf dat ze het uiteindelijk wel zat worden 
en dat ik dan ben verlost.

Maar na 15 minuten is het gezang verandert in: "blauw, blauw, roze."
Na nog 5 minuten is het: "roze, roze, blauw."

Ik voel me gehersenspoelt en geirriteerd.
Het zingen verandert in neurien in dezelfde monotone melodie.
Ik wil uit mijn vel kruipen.

Terwijl ik nog steeds wacht tot mijn kinderen het zat zijn,
 verandert de melodie in: "hip, hop, hip, hop."
Ik denk dat er nu al zo'n half uur is voorbijgegaan.
De woorden van het lied zijn veranderd in: 
"hip, hap, hop, de kip at alles op."
Af en toe onderbreken ze het zingen 
om iets tegen elkaar te zeggen,
maar de melodie zit in mijn hoofd 
en hoor ik nu zelfs als ze het niet zingen.

Ik kan mezelf wel voor de kop slaan 
dat ik heb kunnen denken dat ze het zat zouden worden.

Ze worden het nooit zat, nooit, nooit, nooit.

En dan besef ik 
dat ze twee minuten geleden al op zijn gehouden met zingen.


En dat is lang voordat het zingen in mijn hoofd ophoudt.





zondag 9 september 2012

Sunday gatherings



I'm enjoying a wonderful warm September day.
I love the mixture of summer and autumn 
that September brings.

Ik geniet van een warme September dag.
Ik hou van de mix van zomer en herfst die september 
met zich mee brengt.






Have a beautiful Sunday!

Een prachtige zondag!








maandag 3 september 2012

Playtime


We are happily playing.

The kids are at school. 
I am sitting here in complete silence.
And clean, my house is clean, and quiet.

This time is a time that needs to be cherished.

So I will sit here in peace and drink my tea.
I will sit behind my computer and enjoy my alone time.

Within an hour they will be back.
Then I will cuddle, smile, listen, talk, warn, hurry, reprimand,
but most of all,
I will enjoy.


De kinderen zijn op school.
Ik zit hier in absolute stilte.
En schoon, mijn huis is schoon, en stil.

Dit is een tijd die gekoesterd moet worden.
Dus ik zal hier in alle rust zitten en mijn thee opdrinken.
Ik zal zitten achter mijn computer en genieten van mijn alleen tijd.

binnen een uur zullen ze terug zijn.
Dan zal ik knuffelen, glimlachen, luisteren, praten, waarschuwen, haasten, berispen,
maar het meest van alles,
zal ik genieten.











Er is een fout opgetreden in dit gadget